Rijlaarzen kopen? Kijk niet naar de prijs, kijk naar je voeten
Je zit erbovenop, het paard loopt rustig, en dan merk je het: je voeten doen zeer. Niet van het zweet dat je optrekt, maar van laarzen die niet passen, die te stijf zijn, of die je geen enkel gevoel geven.
▶Inhoudsopgave
▶Inhoudsopgave
Ik he het gezien bij beginners, maar ook bij ervaren ruiters die jarenlang in dezelfde slechte laarzen zijn blijven stappen.
Rijlaarzen zijn geen accessoire. Ze zijn het contactpunt tussen jou en het paard. En dat verdient meer aandacht dan de meeste mensen denken.
Rubber: goedkoop, praktisch, maar niet voor iedereen
Laten we beginnen met wat het meest voorkomt bij beginners: rubberen rijlaarzen. Je kunt ze al kopen vanaf twintig euro, ze houden modder en regen tegen, en je spoelt ze af onder de kraak.
Voor een kind dat een keer per week in de lessen rijdt, of voor iemand die vooral in de winter op de hei komt — prima.
Maar eerlijk gezegd? Rubber heeft één groot nadeel dat veel mensen onderschatten: het ademt niet. Warme voeten in de winter, zweetvoeten in de zomer.
En dan hebben we het nog niet eens over gevoel. Rubber is dik, stijf, en staat tussen jouw been en het paard.
Als beginner voelt dat misschien niet erg, maar zodra je begint met beenhulpen en zitwerk, merk je het verschil. Je voelt minder wat het paard doet, en dat maakt subtiele aanwijzingen lastiger. Voor de recreatieruiter die zo nu en dan een rustige rit maakt, zijn rubberen laarzen een logische keuze. Barato-Winner en Barland leveren verstandige basismodellen. Maar als je serieus aan het werk gaan bent, zit je er snel mee.
Leren: de investering die terugverdient
Leren rijlaarzen beginnen ronder de honderdvijfentwintig euro en kunnen oplopen tot vijfhonderd of meer bij merken als Epplejeck, Equides of Kramer.
Dat is een ander geldniveau dan rubber, en dat snapt iedereen. Maar wat me opvalt is dat mensen die eenmaal overstappen naar leer, er nooit meer naar terug willen. Waarom? Leer vormt zich naar je been.
Na een paar weken draag je ze alsof ze voor jou gemaakt zijn. Het materiaal ademt, je voelt het paard beter door je zolen, en de stijfheid die je in rubber hebt, is weg.
Voor iemand die lessen volgt — bijvoorbeeld bij Manege Bakker of via de Twentse Rijvereniging — is dat gevoel essentieel.
Je leert op die manier luisteren naar wat het paard vertelt, in plaats van te gokken. Het nadeel is het onderhoud. Leer vraagt om zorg: conditioneren, drogen, schoonmaken. En nieuwe leren laarzen moeten ingelopen worden, wat de eerste paar keer ongemakkelijk kan zijn.
Maar als je het ziet als onderdeel van het vak, net zoals je paard borstelt en je zadel poetsen, voelt het niet als een last. Het voelt als iets wat erbij hoort.
Kunstleder: het middenpad dat niet altijd even midden is
Kunstlederen rijlaarzen of het combineren van half-chaps en rijlaarzen zijn opties waar veel beginners naar grijpen als compromis.
Ze zien eruit als leer, kosten minder — vanaf ongeveer negenenzestig euro — en vragen weinig onderhoud. Barato-Barland en diverse online shops bieden ze ruim aan. Maar hier ben ik eerlijk: kunstleder is geen echte oplossing.
Het ademt nauwelijks, het vormt zich niet naar je been, en het gevoel voor het paard blijft matig. Je koopt iets dat er mooi uitziet, maar functioneert niet beter dan rubber.
Voor een kind dat nog groeit en waarvan de maat over een half jaar alweer anders is, snap ik het wel.
Maar voor een volwassene die serieus lessen volgt, zou ik liever rubber of echt leer aanraden. Geen halfslachtige tussenvorm.
Thermolaarzen: handig, maar niet voor in het zadel
Er is nog een categorie die ik even wil noemen: thermolaarzen. Die dikke, warme laarzen die je ziet bij mensen die in de winter naar de stal lopen.
Ze zijn handig — geen twijfel — maar ze zijn niet bedoeld om te rijden. De zolen zijn te dik, de grip is minder, en je voelt vrijwel niets van het paard. Draag ze naar de stal, draag ze tijdens het opstallen, maar stap er niet mee op. Dat is een veiligheidskwestie, en veiligheid staat bij mij altijd voorop; net als wanneer je goede rijhandschoenen gaat kopen voor een betere grip op de teugels.
Wat telt, is de pasvorm
Ongeacht wat je kiest — rubber, leer of kunstleder — de belangrijkste factor is de pasvorm. Combineer dit met een comfortabele HKM rijbroek voor dames, want te krap, en je krijgt drukplekken.
Te ruim, en je been glijdt in de laars, waardoor je beenhulpen onnauwkeurig worden.
En onnauwkeurige beenhulpen betekenen verwarring voor het paard. Wat ik altijd adviseer: ga naar een goede rijartikelenwinkel, zoals Eskes Paardensport of HS Paardensport, en laat je voeten opmeten. Niet online bestellen en hopen dat het goed zit.
Sta erbij, draag ze, loop erin. Een goede winkel helpt je met de juiste maat en kan vertellen welke laars bij jouw beenlengte en kuitomtrek past.
En als je twijfelt tussen rubber en leer? Begin met rubber als je net start en je nog niet zeker weet of paardrijden echt iets voor je is. Maar zodra je merkt dat je er blij mee bent, en je investeert in lessen — een kwartaalkaart, bijvoorbeeld, want ritme en vordering zijn belangrijker dan losse lessen — dan is het moment om over te stappen naar leer. Je voeten, en je paard, zullen je bedanken.