Trainingskamp mennen: wat is een mendagtocht en hoe neem je deel

Stel: je staat 's ochtends vroeg naast je rijtuig, de paarden staan te trappelen, er hangt die typische mengeling van hooi, leder en nieuwsgierigheid in de lucht.

Je hebt al lessen gehad, je kunt een beetje omgaan met de teugels, maar nu ga je écht de natuur in. Een mendagtocht tijdens een trainingskamp mennen — dat is het moment waarop alles samenkomt.

Niet op de manege, niet in een cirkel, maar onderweg. En eerlijk gezegd? Dat is het leukste wat er is.

Wat is een mendagtocht precies?

Een mendagtocht is precies wat de naam zegt: een tocht per rijtuig door het land. Maar het is meer dan rijden.

Het is een georganiseerde rit, vaak onder begeleiding van een ervaren instructeur, waarbij je samen met andere deelnemers een route aflegt. Denk aan Twentse landwegen, zandpaden door de hei, soms een stukje over een verharde weg. De afstanden variëren — van een uurtje tot een hele dag — maar het gaat niet om kilometers.

Het gaat om ervaring. Bij mennen werk je met een span: twee paarden voor het rijtuig, verbonden met strengen en bomen.

Dat vraagt iets anders dan zadelrijden. Je moet voelen wat er vóór je gebeurt, je paarden lezen, en tegelijkertijd de weg volgen. Op de manege oefen je dat in gecontroleerde omstandigheden.

Op een mendagtocht komt er gewoon meer bij komen: geluiden, andere verkeersdeelnemers, oneffen terrein, afslopingen. En ja, soms ook een paard dat liever stilstaat dan doorrijdt.

Waarom een trainingskamp?

Losse lessen zijn prima om te beginnen, daar heb ik het vaker over.

Maar een trainingskamp mennen biedt iets wat een losse les niet kan: continuïteit. Je bent een paar dagen intensief bezig met dezelfde paarden, hetzelfde rijtuig, dezelfde begeleiding. Je merkt dat je op dag twee anders reageert dan op dag één. Niet omdat je ineens een expert bent, maar omdat je lichaam en je hoofd het ritme pakken.

Wat me altijd opvalt bij trainingkamers: de sfeer. Mensen die normaal gesproken alleen rijden, delen ineens een koffietafel.

Er wordt geklaagd, gelachen, en vaak ook gewoon stil gezeten na een rit die zwaarder was dan verwacht. Dat hoort erbij.

Mennen is geen solowerk — je doet het samen, ook als je alleen in je rijtuig zit.

Wat kun je verwachten op zo'n dag?

Een mendagtocht tijdens een trainingskamp begint meestal met een korte briefing. Waar gaan we naartoe?

Wat zijn de aandachtspunten? Soms krijg je een specifieke oefening mee — bijvoorbeeld werken aan je zit in een helling, of oefenen met afremmen op een zacht pad.

De instructeur rijdt mee, of loopt en fietst langs de groep. De routes zijn doorgaans afgestemd op het niveau van de deelnemers. Beginners krijgen rustig terrein, weinig verkeer, en voldoende tijd.

Gevorderden krijgen uitdaging: smallere paden, kruispunten, misschien een stukje tegen een flauwe helling op. Het mooie is dat je niet hoeft te weten of je "klaar" bent.

De begeleiding bepaalt mee wat bij je past. En dan het praktische: je hoeft geen eigen paard of rijtuig te hebben. De meeste trainingkamers werken met materiaal dat ter plaatse beschikbaar is. Dat is trouwens een van de redenen waarom ik altijd zeg: begin niet direct met de kosten van mennen als sport door zelf materiaal aan te schaffen.

Eerst ervaren hoe het voelt. Eerst zien of het iets voor je is.

Wat moet je meenemen — en wat niet?

Houd het simpel. Een goed zittende jas — niet te warm, niet te dun, want je zit stil in een rijtuig en de wind voelt kouder dan je denkt. Stevige schoenen met een hakje, zodat je voet niet door de tree glijdt als je moet remmen.

Een pet of hoed tegen de zon. En water, want dorst krijg je sneller dan je verwacht.

Laat de grote tas thuis. Geen rugzak vol spullen, geen telefoon in je hand. Je hebt je handen nodig voor de teugels, en je aandacht voor wat er vóór je loopt. Letterlijk.

Hoe mel je je aan?

Trainingskamers mennen worden vaak georganiseerd door lokale rijverenigingen of mane ges met een mennenaansturing. In Twente en omgeving zijn er regelmatig initiatieven via een lokale menvereniging in Twente die aangesloten is bij de KNHS.

Manege Bakker en Stal de Hei kennen bijvoorbeeld een goed netwerk voor zowel beginners als gevorderden.

Ook de Twentse Rijvereniging en Eskes Paardensport organiseren af en toe dergelijke dagen. Check de agenda van je lokale manege of rijvereniging, of vraag het gewoon eens aan je instructeur. Vaak zijn er ook Mentrec-activiteiten — dat zijn open trainingen waar je zonder verplichtingen aan mee kunt doen.

Ideaal om een eerste keer te proeven. Een menbewijs is op dit moment nog niet verplicht voor recreatief mennen, maar het wordt steeds gebruikelijker.

Als je serieus wil doen met mennen — en zeker als je de natuur in gaat — is het een goed idee om dat traject alvast te starten. Het geeft structuur, en het geeft vertrouwen. Zowel aan jezelf als aan de mensen om je heen.

Eerlijk advies om af te sluiten

Ga niet te snel. Dat zeg ik over alles wat met paardrijden te maken heeft, maar bij mennen geldt het extra hard.

Een rijtuig is geen auto. Je kunt niet zomaar stoppen, niet zomaar keren, en zeker niet zomaar gas geven. Als je overweegt om zelf een geschikte koets of rijtuig te kopen, bedenk dan dat het samenwerking is met twee dieren die elk hun eigen karakter hebben.

Maar als je het één keer hebt gevoeld — dat je met een span door de bossen rijdt, de hoeven op het zand, de ademhaling van de paarden in ritme met jouw zit — dan snap je waarom mensen er verslingerd aan raken.

Niet vanwege de snelheid. Niet vanwege de wedstrijden. Maar vanwege die connectie. En die begin je niet op de manege. Die vind je onderweg.